Ścieżki Amarantu

Po Potrójnej Koniunkcji Księżyców narodził się projekt Ścieżek Amarantu. Niestety, stworzenie tak zaawansowanego systemu wymagało ogromnych nakładów finansowych oraz dostępu do nefrytu, co początkowo wydawało się niemożliwe do zrealizowania. Jednak współpraca Kapituły z Uniwersytetem Aspińskim zaowocowała opracowaniem zaprawy do Nefrytu, co znacząco ułatwiło realizację projektu. Negocjacje były długotrwałe, gdyż Przewodniczącemu zależało na tym, aby wszystkie stolice państw objętych projektem zostały podłączone do sieci. Takie rozwiązanie nie spotkało się z aprobatą posłów Hintervoldu i Isureanu, obawiających się, że bogatsze państwa będą musiały finansować dostęp do sieci dla biedniejszych. Niemniej jednak, po kilku tygodniach negocjacji udało się zdobyć poparcie posłów, a projekt wszedł w fazę realizacji.

Sieć teleportacyjna łączy ze sobą wszystkie stolice państw podlegających jurysdykcji Kapituły. Z każdego kamienia teleportacyjnego możliwe jest dotarcie do innego, znajdującego się w innej stolicy. Oznacza to, że większość państw posiada po jednym takim teleportcie, z wyjątkiem Araulenu i Isureanu, które, ze względów logistycznych, dysponują dwoma.

Kamienie teleportacyjne w stolicach zostały wybudowane w ramach pierwszej fazy projektu, finansowanej ze wspólnych inwestycji państw w Kapitułę. Druga faza zakłada, że na zlecenie państw Kapituła może budować kolejne kamienie na terenie danego państwa, które będą podłączone do jego stolicy, tworząc tym samym dodatkową sieć na poziomie państwowym. Oznacza to, że aby dostać się do kamienia w ramach lokalnej sieci trzeba najpierw teleportować się do stolicy danego państwa.

Oczywiście za budowę i utrzymanie takich sieci królestwa muszą płacić własnym nakładem finansowym.

Kamienie teleportacyjne podłączone do Ścieżek Amarantu składają się z kilku platform. Każda platforma odpowiada za dwustronną teleportacją do innego kamienia i składa się z części wierzchniej oraz wewnętrznej, położoną po ziemią. Na części wierzchniej znajdują się piedestały, które pozwalają na aktywację teleportu za pomocą specjalnego Eterytu zwanego tokenem. Pod ziemią znajduje się sala, do której teleportują się osoby podróżujące do tej platformy. Oczywiście te sale są odpowiednio zbudowane oraz zabezpieczone, aby umożliwić identyfikację oraz kontrolę przybywających osób.

W przypadku państw, w których znajduje się lokalna sieć Ścieżek Amarantu platformy budowane są w budynkach, ze względu na ich ilość. Umożliwia to lepszą logistykę. Do obsługi każdej platformy potrzebna jest przeszkolony mag-inżynier, który jest w stanie naprawiać drobne usterki. Co ważne przeszkolony personel jest też w stanie blokować możliwość teleportacji z platformą.

Każda platforma składa się ze sporej ilości Nefrytu, który połączony jest z pomocą zaprawy. Nefryt w całej konstrukcji jest potrzebny do skatalizowania ogromnej mocy, która jest potrzebna do teleportacji na odlegości jakie umożliwiają kamienie Ścieżek Amarantu. Niestety utrzymanie platform w taki sposób, aby były darmowe oraz dostępna dla każdego wiązałoby się z ogromnymi kosztami dla miast - choć ten sposób podróży jest bardzo skuteczny jest też bardzo drogi i stanowi swego rodzaju luksus. Dlatego większość kosztu teleportacji została przeniesiona na korzystającego.

Aby skorzystać ze Ścieżek Amarantu należy kupić specjalny Eteryt zwany Tokenem Ścieżek Amarantu, bądź prościej po prostu tokenem. Wielkość oraz koszt tokenu zależy od odległości kamienia, który jest docelowym miejscem teleportacji oraz wielkością przenoszonej materii. W przypadku tego drugiego potrzeba większego kamienia jeśli podróżuje się np. ze skrzyniami z towarem. Dodatkowo platformy nie są zbyt duże, co w połączeniu z dużymi kosztami teleportacji sprawia, że Ścieżki nie nadają się do teleportowania np. towarów. W przypadku podróży do mniejszego miasta, które jest podłączone do Ścieżek, ale znajduje się w innym państwie należy wykonać dwa teleporty - najpierw do stolicy tego państwa, a później do danego miasta.

Ważnym aspektem Ścieżek Amarantu jest ich dostępność - skorzystać może z nich każdy obywatel, wystarczy, że kupi token.

Po teleportacji za pomocą ścieżek należy przejść kontrolę przez straż, która zależna jest od lokalnego prawa.

Wprowadzenie takiej nowości wymagało oczywiście wprowadzenia do międzynarodowego prawa pojęcie nadużyć Ścieżek. Przestępstwa wykonane za pomocą Ścieżek są dużo surowiej karane.

Po powstaniu Ścieżek Amarantu powstała miejska legenda, że teleportacja między połączonymi ze sobą miastami Ablark, Rivage oraz Thornleą powoduje liczne zaginięcia. Faktem jest, że po pierwszej fazie projektu zdarzały się zaginięcia, lecz wszyscy zaginieni zostali odnalezieni żywi lub martwi. Niemniej plotki urosły do tego stopnia, że niektórzy wieżą, że Kamienie są nawiedzane przez duchy zakonników gregoriańskich, którzy porywają ludzi w trakcie teleportacji. Oczywiście ta teoria nie ma żadnego logicznego uzasadnienia.

Wsród przeciwników magii powstała teoria, że cały projekt Ścieżek Amarantu w rzeczywistości powstał jako przykrywka do śledzenie i szpiegowania władców Amarantu, co jest częścią przygotowań do buntu magów, którzy obalą państwa. Oczywiście na tę teorię również nie ma żadnych dowodów oraz logicznych przesłanek.

• Poza Wrotami Amarantu, Ścieżki Amarantu były najdroższym projektem Kapituły.

• Specjalnie ze względu na sytuację w Casterville prawo międzynarodowe zabrania budowania Ścieżek Amarantu na tereny objęte wojną.

• Isureański Trójkąt inspirowany jest Trójkątem Bermudzkim.